Blockchain schopt heilige huisjes omver

Blockchain gaat in de financiële wereld iets teweeg brengen. Daar is vrijwel iedereen in de sector het wel over eens. Tegelijkertijd lijkt iedereen te wachten op ‘use-cases’ voordat daadwerkelijk een volgende stap wordt gezet. Maar waarom wachten? Buiten de financiële sector zijn er namelijk use-cases genoeg.

07 February 2017
Otto Hulst ›

Heeft u dat ook wel eens? Dat u iets ziet en niet direct begrijpt wat het is of moet voorstellen? In Tanzania had ik zo’n moment. Daar staat op bijna elk huis een code geschilderd. De opbouw van deze code is logisch met op dezelfde plek een combinatie van letters, tekens en cijfers. Het is mijn vakantie, dus veel meer tijd besteed ik er niet aan. Gemakshalve ga ik er vanuit dat deze code naar een register of database verwijst. Misschien wel een blockchain!

Blockchain
Even als reminder: een blockchain is een ‘gedistribueerde database’ die een gestaag groeiende lijst bijhoudt van data-items die gehard zijn tegen manipulatie en vervalsing. De inhoud (data) kan in principe van alles zijn waar een (financiële) transactie mee gemoeid is. Bijvoorbeeld een huishoudboekje met inkomsten en uitgaven. Wanneer jij iets wil kopen moet de verkoper erop kunnen vertrouwen dat jij genoeg geld hebt om hem te kunnen betalen. Omgekeerd moet de koper erop kunnen vertrouwen dat er wordt geleverd. Bij een ‘bekende’ is dat waarschijnlijk geen probleem. Maar wanneer het om grote bedragen gaat of je niet weet met wie je handelt, is dit niet een ideaal uitgangspunt.

De huidige oplossing is om een tussenpartij te gebruiken die voor vertrouwen zorgt: een bank. Het heilige huisje van de financiële wereld. De blockchain-technologie maakt deze tussenpersoon overbodig. Niet de bank maar het netwerk zelf controleert namelijk of jij genoeg geld hebt om een uitgave te doen, maar óók of de verkoper wel kan leveren. Wanneer het netwerk dit heeft vastgesteld en goedgekeurd, wordt de transactie opgevoerd in de database en wordt iedereen binnen de chain op de hoogte gesteld van de dan geldende balans.

Waarvoor is blockchain nuttig?
Om terug te komen op wat ik vermoedde: de codes op de huizen in Tanzania zouden best eens naar een database kunnen verwijzen. Wanneer een huisbezitter zijn huis wil verkopen op een blockchain, dan zal deze transactie goedgekeurd moeten worden door het netwerk. We gaan er van uit dat de verkoper ook de eigenaar is van het huis en de koper genoeg geld heeft om het huis te kopen. Het netwerk keurt deze transactie (in de vorm van een 'block') goed en de mutatie (schakel) wordt toegevoegd aan de ketting (chain). Doordat iedereen toegang heeft tot de database, is het voor iedereen meteen duidelijk wie de nieuwe eigenaar van dat huis is. En je hoeft niet meer langs de bank, het kadaster of de notaris om dit vast te leggen.

Eén versie van de waarheid
Dit is de theorie, maar is deze ook al omgezet naar de praktijk? Ja! Zo is de regering van Honduras in samenwerking met een startup een project gestart om de eigendomsregistratie van land in een blockchain te zetten. Honduras wil hiermee de fraude met het publieke register tegengaan. Uit onderzoek is namelijk gebleken dat slechts 14% van de inwoners van Honduras legaal een huis bezit. Ghana wil dit voorbeeld volgen en Georgië heeft al een samenwerkingsovereenkomst gesloten met een blockchain-bedrijf om eenzelfde pilot uit te voeren. In maart 2017 start Zweden met het testen van landregistratie in een blockchain, waarbij overheid, banken, consultants en telefoniebedrijven samenwerken.

Is dit genoeg bewijs om ook andere sectoren te overtuigen van het nut van blockchain? Of blijven de heilige huisjes in de financiële sector in stand?

 

 

Schrijf een reactie

U plaatst uw reactie door direct in te loggen met LinkedIn of met een van de andere socialmedia omgevingen.

Log in met om een comment te plaatsen