Verplichtstelling moet op de helling

“Als het hun eigen geld was zouden (pensioen)vermogensbeheerders er heel wat voorzichtiger mee omgaan.” Deze stelling van de Britse econoom John Kay (in de Volkskrant van 27 januari) is natuurlijk juist. Beleggen met andermans geld is wel zo makkelijk als maandelijks miljarden euro’s aan premies binnenstromen. Dat is dan ook primair mijn kritiek op de verplichtstelling.

02 February 2017
Theo Gommer ›

In de vrije markt zou continu verantwoording afgelegd moeten worden over de manier waarop geld van anderen wordt belegd. Maar werkgevers en werknemers kunnen door de verplichtstelling ‘geen kant op’. John Kay pleit mede daarom voor een ‘saaie financiële sector’ voor wat betreft het beleggen van pensioengelden.

Hier komen dus twee werelden bij elkaar: pensioenbeleggen is lange termijn beleggen en pensioenbeleggen doe je met het ‘uitgestelde loon’ van iemand anders. De focus van met name de toezichthouder op de dagelijkse/maandelijkse, ja zelfs jaarlijkse dekkingsgraad is dan ook niet goed. Net zo als een jaartje goed of slecht beleggen niet doorslaggevend zou moeten zijn. De reden waarom dit toch wel gebeurt, zo bevestigt de facto ook Kay, is tweeledig.

Allereest, omdat het dus ‘lekker makkelijk’ is om te ‘speculeren’ met het geld van iemand anders. Als het goed gaat is er de bonus, maar ik heb nog nooit gehoord van de ‘malus’? Daarnaast is van belang dat er – overall – geen buffers meer zijn. Als de dekkingsgraad 130% is, dan maakt het niet zoveel uit of die een keer 5% hoger of lager is. Maar als de dekkingsgraad - al jaren – rond de zeer kritische grens van 95% ligt, ja, dan is elke ontwikkeling – naar beneden of boven – relevant. Moet er wel of niet gekort worden, wordt er voldaan aan het herstelplan of niet, moet de premie verhoogd worden of juist het opbouwpercentage verlaagd? ‘Hitsigheid’ ten top, die niet past bij pensioen.

Ik geloof dus ook niet zo in die ‘dagelijkse’ dekkingsgraad. Wat kan mij het schelen of die per dag een tiende procent hoger of later is. Een keer per jaar dé dekkingsgraad vaststellen is voldoende. Maar ja, ook hiervoor geldt, dat de gemiddelde dekkingsgraad zo laag is, dat er per dag gekeken worden of ‘het al beter gaat’. Ik kan mij inhoudelijk interessantere discussies voorstellen in de bestuurskamer……

Kortom, laat pensioenbeleggen inderdaad weer lekker saai zijn. Met focus op de lange termijn, gedegen keuzes en met de echte integriteit en intentie om het geld van een ander goed te beheren. Bij beleggingen in ‘verre’ en ‘exotische’ zaken heb ik dan ook altijd mijn twijfels. Net als in directe beleggingen in bijvoorbeeld winkelcentra, studentenhuizen, etc. Dat is eerder ondernemen (met het geld van iemand anders) dan het geld verantwoord beheren. Dat kan alleen bij voldoende marktwerking.

Zoals ik al eens eerder schreef, de verplichtstelling houdt veel innovatie in de sector tegen. Hoog tijd om die in het nieuwe pensioenstelsel eens flink aan de kaak te stellen.

 

 

 

Schrijf een reactie

U plaatst uw reactie door direct in te loggen met LinkedIn of met een van de andere socialmedia omgevingen.

Log in met om een comment te plaatsen